Het Fotografiecircuit Vlaanderen geeft Vlaamse fotografen de mogelijkheid met hun werk naar buiten te komen. De lijst van alle fotografen die ooit deelnamen aan dit circuit is indrukwekkend.
Dreamwork
Sinds een 4-tal jaar richt ik me dmv fotografie op mijn eigen belevingswereld. Ik hou ervan om beelden te creëren die mijn gedachten, kronkels en spinsels, emoties, ... kunnen weergeven. Ik had nood om mezelf te ontdekken, te analyseren en dit steeds in wisselwerking met de wereld rond mij en in mij. Het is een beetje als poëzie schrijven met mijn camera.
Het werk 'Looking Back', werd uitsluitend gefotografeerd met speelgoedcamera's. De vierkante beelden zijn Holga-shots. Ik maakte een reeks zelfportretten, dmv multiple exposure. Ik nam telkens een beeld van mijn omgeving en daarna een foto van mezelf, in 1 beeld. Ik, onderweg in mijn leven en de vraag daarbij: Wat zit er vandaag in mijn hoofd?
De reeks zelfportretten wordt gecombineerd met beelden uit mijn omgeving. Sommige beelden werden terug met de Holga gemaakt, andere met een goedkoop tweedehands panoramatoestelletje.
Het geheel creëert voor mezelf een soort droomwereld, dit is wat ik kwijt moet, zoals een dichter zijn ei op papier neerzet, zo gebruik ik mijn camera om te verwerken wat er in me om gaat.
Ik ben een menselijk wezen, met emoties en dromen en dat wil ik niet links laten liggen. Wat ik niet onder woorden kan brengen probeer ik via mijn camera naar buiten te laten komen. Het is een uitlaatklep, een verwerkingsproces voor wat er om me heen gebeurt, wat me raakt en bezig houdt.
Het leven is onderweg zijn, ik hou er niet van als elke dag hetzelfde is, het prikkelt me om op stap te gaan, te zien wat het met me doet, hoe het me vormt als mens, hoe ik mijn verleden steeds in me heb en hoe nieuwe prikkels verder hun gang gaan in mijn eigen denkproces. En die speelgoedcamera's zijn een handig medium om mee te spelen onderweg.
Mijn werk van de laatste jaren zie ik eveneens als een communicatie met mijn vader. Die maakte 7 jaar geleden een eind aan zijn leven. Sommige mensen zoeken op zo'n moment troost in een geloof, ik wil mijn vader niet vergeten, ik wil bewaren wat hij me meegaf. Via mijn foto's wil ik ergens tonen hoe het met me gaat. Hoe mijn leefwereld er op dat moment voor staat.
Ik probeer een soort verhaal op te bouwen, heel gevoelsmatig. Ik beschouw mezelf als het hoofdpersonage, het is MIJN ding dat ik kwijt wil. Ik probeer een sfeer weer te geven, ontstaan uit een buikgevoel, uit een soort inwendige drang om iets te vertellen, om over te brengen wat er in me om gaat.
Het geeft mezelf een kick om dit te doen, om mijn werk geëxposeerd te zien. Hoe het de ruimte vult en de ruimte de sfeer krijgt die ik wil zien. Ik word daar zelf door opgeslorpt en als de toeschouwer hetzelfde kan bleven dan heb ik mijn verhaal kunnen overbrengen. Tijdens het creëren van beelden onderga ik een eigen proces maar het doet me nog meer als ik mijn entourage mee krijg in mijn belevingen. Het voelt goed als mensen even stilstaan en zich in mijn belevingswereld wanen.
Tilde De Wandel