Het Fotografiecircuit Vlaanderen geeft Vlaamse fotografen de mogelijkheid met hun werk naar buiten te komen. De lijst van alle fotografen die ooit deelnamen aan dit circuit is indrukwekkend.
Pijnlijke vertoning
In het parochiecentrum van Doel is tot enkele jaren geleden toneel gespeeld. En toen niet meer, wegens geen publiek meer, of geen acteurs, wie zal het zeggen? De scène is er nog, net als de cafetaria. De sporen van de krakers in het pand zijn recenter, net als de kapotte ruiten of de bomen en de takken die binnen groeien.
Of je nu mee denkt met een haven die wil uitbreiden, of verknocht bent aan een lieflijk dorp langs de Schelde, ergens moet je toegeven dat de taferelen die je vandaag ziet in Doel niet thuishoren in een samenleving als de onze. Dit had anders gemoeten.
Van de 800 oorspronkelijke inwoners van Doel zijn er nog maar 200 over. Zij proberen nog te geloven in een leefbaar dorp. De anderen zijn vertrokken. Veel leegstaande huizen hebben bezoek gekregen van krakers of vandalen. Ze wachten op de sloophamer. Niet meer, niet minder. De deuren, of wat er nog van overblijft, bieden geen weerstand meer. Je vindt er ook kamers waar de tijd is blijven stilstaan, een zolderkamer vol papieren, met ook een vergeten foto.
Een andere vreemde oase is de kerk. De pastoor is overleden, zijn plaatsvervanger heeft vele parochies te bedienen. Geen misvieringen meer volgens het bordje aan de kerk, maar binnen lijkt er niets aan de hand. De paaskaars is nieuw.Helaas is het op de meeste plekken kommer en kwel. De indrukken in Doel zijn onvergetelijk, ook al is er over een paar jaar niets meer te zien, buiten de containers natuurlijk. Maar de foto’s zullen blijven, als bewijs.
Tijs Mauro