Voorstelling

Afbeelding

KpK 0.4 Jeroen Cluckers

KpK 0.4 Jeroen Cluckers

 

Elke maand nodigt een kunstenaar een andere kunstenaar uit om zijn werk in CC De Ploter tentoon te stellen. Geen collegiale keuze voor vriendenkunstenaars onder elkaar, maar wel het presenteren van een kunstenaar waarnaar artistiek wordt opgekeken. Wij voorzien voor hen hiervoor een centrale muur in ons centrum en creëren op die manier een plek waar maandelijks op creatief vlak telkens wat nieuws te beleven valt.

Joël Schuurmans presenteert Jeroen Cluckers

van 21.03 tot 01.05.2015

De immersieve kracht van cinema

Ooit had ik het genoegen om met een bekende Vlaamse acteur aan tafel te zitten, en hem te horen spreken over film. ,,Een goede film”, zo zei hij, ,,die bestaat uit drie dingen: een goed verhaal, een goed verhaal, en een goed verhaal.” Ik ben het grondig oneens met deze stelling. Ze legt immers een uitermate sterke nadruk op de kwaliteit van het verhaal en de klassieke narratie, en gaat volledig voorbij aan de immersieve kracht van het medium cinema, die opgebouwd wordt uit onderbewuste, gevoelsmatige elementen zoals atmosfeer, kleurgebruik, muziek en geluid, beeldkaders, cameravoering, lichtgebruik, weerselementen, eigenschappen verbonden aan de beelddrager (VHS, Super 8, 16 mm, …), en al de andere aspecten die de filmtaal maken tot wat ze is.
Die filmische immersie is het kernelement van We Would’ve Been Stuck Here Forever, de experimentele kortfilm (2013) die ik maakte met Wout Lievens. Door tegengestelde elementen zoals man/vrouw, verleden/heden, leven/dood, beeld/klank, … tegenover mekaar te plaatsen en te laten wringen, bevragen we de klassieke filmnarratie en creëren we een spanning die de kijker uitnodigt om zelf de plot in te vullen. Planet Tow-El (2010) portretteert een desolate en buitenaardse wereld, die verwijst naar de uitgestrekte landschappen van Dune. De filmset van Planet Tow-El bestaat echter enkel uit een spiegel, een rookmachine, een bureaulamp en een handdoek. Het beeldende experiment ligt in het hart van mijn artistieke praktijk. Ik exploreer het audiovisuele potentieel van video en film, door de taal die eigen is aan beide media te onderzoeken, deconstrueren en transformeren. En er vervolgens audiovisuele poëzie mee te schrijven.
In dat onderzoek zoek ik de confrontatie op met andere media, zoals de schilderkunst. In Platform Infinity (2011) liggen twee vertraagde beeldlagen over mekaar, gefilmd op een treinperron op twee verschillende tijdstippen. We zien een spookachtig tafereel, bevolkt met schimmige personages die verschijnen en verdwijnen op het perron van de oneindigheid. Het werk bevindt zich in een tussenzone tussen video en schilderij, beweging en stilstand, leven en dood. In 25 Stories High (2012) monteer ik de beelden niet enkel na mekaar, zoals het geval is bij een klassieke beeldmontage, maar vooral boven elkaar, en genereer zo droomachtige beelden met schilderkunstige kwaliteiten. In Oneiria (2014) en Ships in Distress in a Datamosh (2014) werk ik met instabiele videobestanden. Via verschillende technieken exploreer ik de mogelijkheden van ‘glitches’ en ‘hacks’ om het medium schilderkunst te integreren in video. Ik behandel found footage beelden, afkomstig van verschillende dragers (VHS, Super 8, digitale HD, ...), letterlijk als verf. De oorspronkelijke beelden selecteer ik voornamelijk op basis van kleur en sfeer, om ze vervolgens uit te smeren in schilderachtige, abstracte droomlandschappen die balanceren op de grens tussen herkenning en vervreemding. Immersieve, atmosferische werelden vol kleur, die het rijk van de verbeelding oproepen. In mijn meest recente werk, Tears in Rain (2015), richt ik mij tot een vaak onderbelicht element in filmnarratie en sfeerschepping: regen. Via ingrijpende transformaties laat ik filmbeelden als natte verf over het scherm druipen, en probeer zo de poëzie van een filmische regenbui te vertalen in de opbouw van het beeld.

Wie zegt dat film enkel om “het verhaal” draait, vergeet de poëzie die ontstaat uit het gebruik van de filmtaal. En laat dat nu net het element zijn dat ons meeneemt en even onderdompelt in een andere wereld, om van daaruit over ons eigen bestaan te reflecteren.

Ships in Distress in a Datamosh_synopsis
Een gedatamoshte remix van Peter Monamy’s schilderij Ships in Distress in a Storm, die de storm in het originele werk vertaalt naar de opbouw van het beeld, en zo een nieuw abstract impressionistisch videoschilderij genereert.

Jeroen Cluckers, januari 2015
Jeroen Cluckers (°1985, Hasselt, België) is videokunstenaar en experimenteel filmmaker. Zijn werk wordt internationaal vertoond op film- en videokunstfestivals, en was reeds te zien op de Belgische, Oostenrijkse en Amerikaanse televisie. Hij woont en werkt momenteel in Gent.

jeroen@thestargazer.tv

 

 

 

 

Plaats

CC De Ploter - Kerkstraat 4 - 1742 Sint Katherina Lombeek

Info

Datum
vrijdag, 1 mei, 2015 - 09:00

Reageer

A