Fantasie en spelplezier zijn niet de verpakking van de werkelijkheid, nee, zij pellen het opgekropt verdriet en de ongecontroleerde woede weg om tot aanvaarden te komen.
‘Prinses Nee!’ verhuist elke week. Of eerder ‘verpaleist’ wekelijks van het paleis van haar moeder naar het paleis van haar vader of omgekeerd. Ze zou twee ‘thuizen’ moeten hebben, maar zo voelt het niet voor haar. Ze is even de weg kwijt. Twee mannen proberen haar thuis te brengen. Ze noemen zich 1 en 2, maar ze zijn duidelijk veel meer.
Ik heb alles dubbel, zodat ik nooit iets moet verhuizen! Behalve mijn dagboek, dat heb ik maar één keer. Ik was bij allebei mijn paleizen een kous kwijt. En dan wilden ze die ander weggooien, maar dan heb ik toch gezegd, ah nee! Dat zijn mijn wisselkousen. Die doe ik aan als ik van het ene paleis naar het andere ga.
Spel | Mona Lahousse, Jonas Leemans en Dimitri Leue
Tekst, regie & scènografie | Dimitri Leue
Kostuums | Katinka Heremans
Muziek | Antoon Offeciers
